Praca w poligrafii. Drukowanie, przygotowywanie materiałów...

Dodane: 26-09-2016 06:59
Praca w poligrafii. Drukowanie, przygotowywanie materiałów... Druk to temat rzeka, niektóre zakłady specjalizują się tylko w konkretnej dziedzinie, jak na przykład etykiety cyfrowe, ale dzięki temu są wyspecjalizowane w tym co robią. Wpis o zakładach poligraficznych i druku ogólnie.

Najpopularniejsza przestrzeń barwna w poligrafii

Każdy druk musi posiadać wzornik barw, które wykorzystywane są w całym procesie. Nie jest tajemnicą, że tusze są mieszane, aby uzyskać więcej barw. Podstawową przestrzenią barw w druku jest CMYK, na którą składają się kolejno kolory:
C - Cyjan, odcień koloru niebieskiego
M - Magneta, czyli inaczej karmazynowy
Y - Yellow (Żółty)
K - Black (Czarny)
Łączenie tych kolorów umożliwia uzyskanie każdej barwy, którą potem można przenieść na druk np. naklejek, wizytówek czy plakatów. Istnieją różne metody druku i mieszania barw, jednak właśnie CMYK jest tym najpopularniejszym i stosowanym zarówno profesjonalnie jak i w biurowych drukarkach i maszynach wielofunkcyjnych.


Czemu numeruje się druk?

Zjawisko numerowania druku może służyć jako swoista metoda zabezpieczająca, czyli druk zabezpieczający. Dowody osobiste, karty płatnicze i inne ważne dokumenty. Metody na druk numeru jest kilka, może to być zwykły druk typograficzny, druk laserowy, wypukły, czy hologram.

W druku cyfrowym można jeszcze nadawać unikalny numer podczas samego procesu drukowania. Co ciekawe nie tylko ważne dokumenty ulegają numeracji. Często numerowane są partie produktów, np. puszki czy folie do pakowania produktów spożywczych, jednak nie jest to jako tako numerowanie druku, a numer danej partii.


W skrócie o czcionce

Czcionka ma postać metalowego prostopadłościanu odlanego ze stopu drukarskiego. Główną część czcionki stanowi słupek. Na jego górnej (czołowej) powierzchni znajduje się wystająca główka o kształcie drukowanego znaku. Płaska powierzchnia główki stanowi tzw. oczko odbijające w trakcie drukowania znaki pisarskie. Oczko to powierzchnia samego znaku. Prostokąt opisany na obrysie główki nie wypełnia jednak całości powierzchni czołowej czcionki. Pomiędzy główką i krawędziami bocznymi czcionki znajdują się odległości zwane odsadkami. Odsadka umożliwia składanie samego tekstu bez justunku, zapewniając minimalny potrzebny odstęp między znakami w wierszu (w poziomie) i między wierszami (w pionie).

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Czcionka